Christenen over hun eigen spiritualiteit

- Schrijf mee!!! – Één van hen schrijft: ‘De ontmoeting met God kan niet iets voor mezelf blijven, de vensters moeten open.’ Als lezer word je uitgenodigd om ook zelf via www.zoutmagazine.nl een eigen bijdrage te leveren.
Hoe ziet jouw spiritualiteit er uit en hoe verbind jij dat met getuige zijn?
Spiritualiteit! Een heel breed begrip. Zoveel mensen, zoveel invullingen. Voor bijna iedereen heeft spiritualiteit een eigen, persoonlijke betekenis. Heel groot en allesomvattend, of juist klein of een beetje vaag. Wat betekent spiritualiteit voor jou en wat wil je hiervan uitdragen aan een ander? Wij legden dit aan vier verschillende personen voor, die hier vanuit hun eigen leven meer over hebben nagedacht en gepubliceerd.

Ik droom van …

Mijn droomkerk bestaat uit leden die uit ervaring weten wat het is om van genade te leven. Iedere dag smeken ze om Jezus’ hulp in de strijd om hun ego en zelfgerichtheid af te leggen. Onophoudelijk prikken ze door de illusie dat ze hun leven (tijdelijk en eeuwig) zelf in de hand hebben.
Tegen de prikkels van de alles overheersende leefcultuur in geloven ze niet in maakbaarheid en zelfredzaamheid. Ze vertikken het om hun chronische behoefte aan betekenis en zekerheid te ontlenen aan tastbare omstandigheden. De noodzaak om hun eigenbelang te verdedigen zijn ze kwijt geraakt en ze kunnen zich niet voorstellen dat ze ooit nog voor zichzelf opkomen. Hun zonden en gebreken verbloemen ze niet en ze gaan niet zelf, op wilskracht, de strijd aan tegen hun zonden maar geven ze over aan Jezus. Als ervaren bedelaars kijken ze naar Boven en vertrouwen blindelings op de onverdiende goedheid van hun Vader. Het leven van Jezus ontroert hen en zijn uitspraken zijn voor hen overtuigend genoeg.
Iedere dag kijken ze vol verwachting en verlangen uit naar de liefdevolle zorg van Vader voor hen. Hun onafhankelijkheid van menselijke systemen geeft hen een vrijheid om voor iedereen beschikbaar te zijn.

Ik geloof: Beppie

‘Mijn ouders waren behoorlijk katholiek. We gingen naar de kerk en baden bij het eten. Zondag was echt een rustdag, veel tijd voor elkaar en uitgebreid eten. Nu denk ik: dat was eigenlijk wel mooi. Maar de kerk zei me niet zo veel. Ik vond het allemaal veel te zwaar. Het meeste begreep ik niet. Ook thuis werd het geloof niet uitgelegd. Het was gewoon zo.’

Verlangen om lief te hebben

Verlangen om lief te hebben
Verlangen is de wortel van Gods werk voor mensen. ­Laten we hem hierin volgen en daarom ook wervend levend.

Spelen met walvissen

Spelen met walvissen – Meditatie over Psalm 104
Wanneer is natuur eigenlijk mooi? Wij denken dan al gauw aan bossen en bergen. Maar deze Psalm is pakweg 3000 jaar geleden geschreven, in een heel andere wereld. In die agrarische cultuur was een mooi landschap een nuttig landschap. Het was een landschap waar je als boer wat mee kon, waarvan je je gezin te eten kon geven. Dat kom je ook in Psalm 104 tegen, kijk maar in vers 13-15: water, vruchtbaarheid, gras, brood en wijn. What a wonderful world. Een mooie wereld is een wereld die goed is voor ons, mensen.

De geheime gast – november 2011

Een niet-christen rapporteert over een bezoek aan een kerk. Zou het de jouwe zijn?

Zout aan tafel

Zomaar een christen aan het woord over zijn of haar manier om zout te zijn in deze maatschappij.
Deze editie: Jennie Verbeek uit Ommen.

Een kerk die in, maar niet vóór het nu leeft

Ik droom van…

Wat is jouw droom? Derk Jan wil een kerk waarin de liefde van de Here Jezus zicht-baar en tastbaar wordt.

… een kerk die volop leeft in het hier en nu, maar niet volop leeft vóór het hier en nu.

House of Hope

‘Toen een Congolese vrouw bij ons in de Elimkerk voor het eerst een Bij-belgedeelte in haar eigen taal, het Lingala hoorde, slaakte ze enthousiaste vreugdekreten. Misschien dacht een aantal kerkbezoekers “die vrouw is onwel geworden”, maar de meesten begrepen het. Hier werd een hart diep geraakt!’

Ik geloof – Wees trots op je kerk!

’Wees trots op je kerk!’ Dit blijft na mijn gesprek met Philippine Schopman door mijn hoofd spelen. Trots zijn op onze kerk? Maar Philippine was heel duidelijk: ‘wees zichtbaar, wees trots, soms lijkt het wel alsof jullie je schamen dat je vrijgemaakt bent.’