Blog

De Praktijk – Vol verhalen over gemengde relaties

Marieke & Martijn

‘Ik ben hervormd opgevoed en Martijn katholiek. Toen ik Martijn leerde kennen was ik heel wankel in mijn geloof en botste ik met de kerk en de tradities. Ik ontmoette Martijn in het uitgaansleven. Ik heb met Martijn wel eens over mijn geloof en opvoeding gepraat, maar hij wist ook hoe ik er op dat moment in stond.
Toen wilden we gaan trouwen en we hadden een huis op het oog. Toen kwam God ineens dichtbij. Ik kreeg een soort verantwoordelijkheidsgevoel. Ik wist zeker dat God er was, maar ik miste het praktiseren. Martijn is toen meegegaan naar de kerkdiensten en we hebben veel gesprekken gevoerd met de dominee. Ook hebben we samen een Alphacursus gevolgd. Dit was best pittig voor Martijn: zijn vriendin die zo zoekend was naar God. Toch hebben we besloten om met ons trouwen een kerkdienst te houden. Maar veel gemeenteleden en de dominee hadden hier bezwaar tegen, dus kwam er geen dienst. We hebben dat toen geaccepteerd, waarom weet ik eigenlijk nog steeds niet. Martijn heeft er een enorme dreun van gekregen dat er zo met de vinger naar hem werd gewezen. Ik ben toen verder gaan kijken en vond een warme gemeente. Na het volgen van een cursus ben ik lid geworden. Martijn laat mij vrij. Ik kan thuis vrij over mijn geloof praten. Wel is het lastig dat Martijn mij niet kan ondersteunen als ik in een geloofsdip zit. Ik ben opgevoed met een geloof met regels en dan vooral wat je niet mag. Martijn leert mij te genieten van het leven. Dat is ons gegeven en daar ben ik heel dankbaar voor.’

Pieter & Laura

Haar auto was na een ongeluk stuk. Hij was monteur. En twee jaar later waren Laura en Pieter getrouwd. Laura was christen en belijdend lid van een kerkelijke gemeente. Pieter was atheïst.

Laura: ‘Voor ons samen is dit geen moeilijk punt. Hij heeft er respect voor en laat mij er vrij in. Ik ga gewoon twee keer per zondag naar de kerkdiensten en ook naar andere activiteiten. Pieter geeft me de vrijheid om het geloof te beleven. We hebben wel afspraken gemaakt voor de toekomst. Zo lopen we eigenlijk tegen weinig moeilijke dingen aan.
Toch is het soms ook wel lastig. Bijvoorbeeld omdat mijn hele schoonfamilie niet aan kerkgang doet en zij wel rekening moeten houden met mij. Gelukkig hebben ze respect voor mij en gaan wij op zondag bijvoorbeeld niet uit eten.
Voor mij persoonlijk leverde het ook een enorme geloofsstrijd op en soms komt dat na een ingrijpende preek nog wel eens terug. Ik doe toch iets wat God niet wil. De ouderlingen en de dominee hebben me dit huwelijk niet verboden, maar wel duidelijk gemaakt dat dit tegen Gods wil ingaat. Gelukkig wordt het nu geaccepteerd en ik zie ook wel positieve kanten. Pieter en ik hebben diepgaande geloofsgesprekken en ik merk dat christenen door hun manier van denken erg geneigd zijn om de niet-gelovige het geloof te willen geven of opdringen. Zo heeft Pieter het ook ervaren. Bij iedere samenkomst met christenen gaat het wel een keer over de kerk. Ik ben gaan inzien dat je met voorleven meer bereikt dan met pushen. Ik ben ruimer gaan denken, pak dingen anders aan. Bijvoorbeeld in een gesprek met een niet-gelovige. Laat hem (of haar) eens praten en vragen in plaats van dat jij even de geloofsbelijdenis opdreunt en hoopt dat die niet-gelovige dan gelooft.
We krijgen gelukkig ook heel veel steun. Zowel Pieter als ik kunnen met heel veel mensen praten. En er wordt voor ons gebeden. Ik zeg wel eens dat mijn partner vroeger bijna atheïst was. Nu is hij zo ver dat hij de normen en waarden accepteert zoals ze in de Bijbel staan. Hij gaat eens in de zoveel tijd mee naar de kerk en onze eventuele kinderen wil hij laten dopen en gelovig opvoeden.’

Ellis & Joris

Ellis en Joris leerden elkaar kennen op een vakantie. Ellis was door een paar christelijke vrienden via de sport meegevraagd. ‘Ik ben zelf niet kerkelijk opgevoed, maar heb door deze vrienden wel meer interesse gekregen in het geloof. Joris kwam uit dezelfde kerk als mijn vrienden, maar zette zich er op het moment dat ik hem leerde kennen enorm tegen af. Al was hij wel over dingen aan het nadenken en toch wel een beetje zoekende. Toen ik een relatie met Joris kreeg, zijn we samen op zoek gegaan. We hebben verschillende kerken bezocht en ook de Alphacursus gevolgd. Joris heeft natuurlijk wel meer kennis van alles, toch zijn we echt samen op zoek.’ Na een zoektocht kwamen Ellis en Joris uiteindelijk toch uit bij de gemeente van Joris, waarvoor een nieuwe kerk gebouwd ging worden. ‘Mijn baas op het werk was ook nauw betrokken bij deze gemeente en doordat zijn bedrijf ook betrokken was bij de bouw van deze kerk, raakte ik steeds bekender in de gemeente. En het is fijn om in een nieuw gebouw te komen. Oude gewoontes worden losgelaten en mensen staan meer open voor verandering. Ook de open manier van gemeente-zijn past bij ons. We trouwen over een paar maandjes. Er komt wel een samenkomst, maar geen officiële dienst. Op dit moment zijn we nog niet zo ver dat we belijdenis kunnen doen. Maar we willen hier wel naar toe groeien. Iedereen in onze omgeving is blij met onze keuze. Mijn familie en vrienden, die niet kerkelijk zijn, keken wel wat raar op, maar ze accepteren het allemaal. Mijn moeder gaat zelfs wel eens mee naar een speciale dienst. Ook de familie van Joris is blij. Hun zoon was natuurlijk redelijk afgedwaald en is nu weer op de weg terug. Voor ons heeft deze ’gemengde’ relatie zo moeten zijn.

This Post Has 0 Comments

Leave A Reply






9 − zeven =