Blog

God laat me niet aan mijn lot over

Zo makkelijk als Marco Rijsenbrij (38) nu over God praat heeft hij niet altijd gedaan. Een jeugd met foute vrienden, drugs, boksen en werk als uitsmijter in clubs ligt achter hem. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw Esther en kinderen Rosalie en Robin in de Vinex-wijk Stadshagen bij Zwolle.

‘Kerst was voor mij een kerstboom en waar Pasen voor stond wist ik al helemaal niet.’ Marco is opgegroeid in een niet-christelijk gezin. Zijn vader was strengkatholiek opgevoed maar praatte hier nooit over. Pas als hij ernstig ziek wordt grijpt hij terug op zijn geloof. ‘Ik denk nog vaak aan het moment dat mijn vader in het ziekenhuis lag en tegen me zei: “Ik bid de hele dag”. Dat was een schok voor me. Ik wist niet wat ik ermee aan moest. Mijn vader zou snel sterven en geloofde toch in een God. Kon diezelfde God er dan niet voor zorgen dat mijn vader beter werd? Ik had zoveel vragen. Aan de ene kant kon ik niet geloven dat met de dood alles is afgelopen. Aan de andere kant kon ik ook niet geloven in een God die dit alles toeliet.’

In de periode van het verwerken van de dood van zijn vader en in de zoektocht naar God is zijn buurman Auke voor Marco tot grote steun. ‘We kenden elkaar niet goed, maar Auke kwam gewoon langs om te vragen hoe het met mij ging. Hij was oprecht geïnteresseerd en dat voelde zo goed. Ik was er jaloers op. Zo wilde ik ook zijn, zo authentiek.’

De band tussen de buren groeit en Marco en Esther worden uitgenodigd voor een open dag van de pas gebouwde kerk in Stadshagen. Marco is in de veronderstelling dat de kerken leeglopen en verbaast zich over het grote, nieuwe gebouw met vrolijk gekleurde stoelen. Na deze enthousiaste reactie nodigt Auke de buren uit om een dienst mee te maken. Marco wordt geraakt door het verhaal van de dominee. ‘Hij vertaalde de Bijbel naar het alledaagse leven. Hij durfde ook scherpe vragen te stellen; of kerkmensen bijvoorbeeld beter leven dan niet-christenen. ‘Een punt waar ik nog steeds mee worstel omdat ik denk dat het ook goed komt met mensen die geen christen zijn maar wel goed leven.’

Ondanks de gastvrijheid voelen Marco en Esther zich toch wat verloren in de kerk.

Alsof ze de enige gasten zijn in een kerk vol gelovigen. ‘We zongen psalmen en ik begreep er helemaal niets van. Ik was wel nieuwsgierig, maar het was zo ver weg allemaal.’ Samen met de dominee gaat Marco avonden organiseren voor gasten van de kerk. Daar ontmoet hij andere ‘zoekenden’ en is er ruimte om alles aan te kaarten wat niet begrepen wordt. ‘Zo vertelt een vrouw dat ze zich helemaal niet welkom voelt omdat ze bij het Heilig Avondmaal niet aan tafel mag. Ze vraagt zich af of de mensen voor in de kerk zoveel beter zijn dan zij.’ Marco heeft ook het gevoel dat dit beleid niet strookt met de woorden van Jezus. ‘Jezus komt op mij over als iemand die altijd gastvrij is en juist iedereen uitnodigt. Gelukkig is dit punt opgepakt en mag nu iedereen die het Avondmaal wil meevieren dat aanvragen bij de kerkenraad. Voor mij mag dit nog wel een stapje makkelijker, maar ik vind het al heel positief dat er stappen worden gezet om gasten zich meer welkom te laten voelen in de kerk.’

Ondanks de regeltjes en onbegrijpelijke dingen voelt Marco zich wel verbonden met de kerk in Stadshagen. ‘Het zijn fijne mensen en ik weet dat ze de dingen doen uit liefde voor God. Daar heb ik respect voor. Als ik terugkijk op mijn leven is dat wat ik steeds weer merk: God zit in mensen. Door eerlijke en geïnteresseerde ontmoetingen kun je God ervaren. Dat is wat ik geloof.’

 

This Post Has 2 Comments

  1. Gert Zomer zegt:

    Hey Marco en Esther,

    Wat een verrassing om jullie verhaal te lezen in het evangelisatieblad! Hoe is het bij jullie? Ik denk nog altijd met veel plezier terug aan onze contacten en vind het nog steeds jammer dat we dat hebben moeten afbreken! Heb je een beetje contact kunnen opbouwen met mijn opvolger?

    Ik bid voor jullie om zegen van God en dat Hij jullie wil laten groeien in jullie geloof!

    Een hartelijke groet,
    Gert Zomer, Kampen

  2. Darren Wright zegt:

    God is good to those who respect their brothers hard labour.
    Do unto others as you would have them do to you…
    Pay your way please….

Leave A Reply






− een = 5