Blog

Ik droom van een kerk die kleur geeft aan haar omgeving (Rudolf Setz)

Rudolf Setz wil kerken en gemeenten effectiever maken in het verwezenlijken van hun visie.

In een lokaal van mijn lagere school hing een wereldkaart aan de muur met een indeling in godsdiensten. De legenda gaf aan welke kleur hoorde bij een islamitisch, hindoestaans, joods, boeddhistisch of christelijk gebied. Europa was een christelijk continent. Maar de contrasten zijn vervaagd. Er is hier niet meer één dominante christelijke kleur. Of dat erg is? De post-christelijke samenleving is in beweging. Steeds meer groeit bij mij de overtuiging: het gaat er niet om dat een gebied een christelijke kleur heeft maar het gaat om een christelijke gemeenschap die kleur geeft aan een gebied.

Kijkend naar onze samenleving zie ik mensen die op zoek zijn naar spiritualiteit en zingeving, maar een kerk die nauwelijks in beeld is als vindplaats hiervan. Ik zie dat mensen meedoen met bijvoorbeeld de Alpha-cursus maar toch nauwelijks integreren in een kerk. Ook zie ik dat duizenden kerkleden zich in 2010 via Stichting Present hebben ingezet voor een ander maar dat het zo moeilijk is om die ervaring te vertalen naar diaconaal gemeente zijn. Herkent u dit?

Veel kerkelijke gemeenten hebben een basisstructuur met een grote zondagse samenkomst waarnaast kleine groepen zoals Bijbelstudiegroepen en wijkkringen functioneren. Toen ik een jaar of zeven geleden de Londense kerk Holy Trinity Brompton bezocht viel me op dat deze een basisstructuur heeft met middelgrote groepen van 20 tot 30 personen. Mensen vanuit de Alpha-cursus stromen hier op natuurlijke wijze in. Naast ‘celebration’ (vieren) en ‘cell’ (miniwijk/huiskring) noemen ze dit de ‘congregation’ (kerk). Een groepsgrootte die minder anoniem is dan de grote bijeenkomst (celebration) en minder bedreigend dan een huiskamergroep (cell) maar vooral een groepsgrootte waarin mensen makkelijk kunnen participeren.

Een ander voorbeeld. Predikant dr. Mark Stibbe was in zijn gemeente St. Andrews Chorleywood jarenlang bezig met de vraag: hoe kunnen we gemeente zijn voor mensen buiten de kerk? Hij constateerde dat hun aantrekkelijke diensten vooral gevuld waren met mensen uit andere kerken. Er startte een proces waarin de gemeente opnieuw vorm kreeg met ‘mid-sized groups’ als basis. Mark Stibbe gaf aan dat er bij deze missie vier V’s van belang waren: vision (visie), vocabulaire (boodschap), vehicle (overdracht), values (waarden). Voor zijn gemeente waren de mid-sized groups een middel (vehicle) om gemeenschap en missie te herontdekken.

Dromen van de kerk vraagt om bescheidenheid. Een paar jaar geleden corrigeerde een protestantse predikant me toen ik het had over ‘mijn kerk’: ‘het  is jouw kerk niet’. En hij heeft gelijk. Zodra we een kerk tot iets van ‘ons’ maken kan het zo maar zijn dat we Christus in de weg staan. Ik droom dat we de komende jaren herontdekken hoe een christelijke gemeenschap vorm kan krijgen.

De Bijbel geeft genoeg aanwijzingen.

  • liefde tot God en tot de naaste als werkwoord (anders is de kerk bot zonder warmte en vlees),
  • echt zijn, zonder maskers,
  • vriendschappen opbouwen,
  • zonden belijden,
  • bewogen zijn,
  • elkaar tevoorschijn halen,
  • elkaar stimuleren om te delen en ons lichaam en ons geld, onze tijd en talenten waardig voor onze schepper inzetten.

Nederland zoekt...Ik denk dat het helpt als we gemeente-zijn meer gaan doordenken vanuit een naar buiten gerichte focus. Dat we de pijn laten doordringen van relatie-problematiek, isolement en spanningen tussen bevolkingsgroepen en dat we iets gaan vatten (begrijpen/doorvoelen) van Jezus die huilt om mensen als schapen zonder herder. Dat we begrijpen wat Hij bedoelt met: ‘Ik had honger en je hebt mij te eten gegeven.’ De middelgrote groep zou wel eens een goed middel kunnen zijn. Een raamwerk om te bouwen aan kerken als een netwerk van christelijke gemeenschappen die zich liefdevol en veelkleurig bewegen in een samenleving die eigenlijk geen kleur meer heeft. Een kerk die zoekende mensen het christelijk geloof als een geloofwaardige optie kan presenteren.

Nederland Zoekt…
Veel mensen zijn op zoek naar een religie en naar zingeving. Nederland zoekt… droomt van een netwerk in Nederland van christelijke gemeenschappen. Die actief betrokken zijn in de samenleving en die een ‘thuis’ bieden voor mensen onderweg. Een plek waar mensen ruimte hebben om te ontdekken of de God van het christelijke geloof de ‘Iets’ is die ze zoeken.

Voor meer informatie over Nederland zoekt… en Rudolf Setz: www.nederlandzoekt.nl

 

This Post Has 0 Comments

Leave A Reply






acht × = 40