De bezoeker
Een 41 jarige vrouw
De bezochte Gemeente
Kleine Gereformeerde gemeente
Bezoek op 7 december, 9.30
Totaalervaring
Ik vond de predikant een prettige man.
Ook vond ik het fijn dat er een heel divers publiek aanwezig was.
Ik voelde me niet één keer ongemakkelijk.
Niemand vroeg naar wat ik geloofde of vertelde me dat ik een zondaar ben.
En daar was ik wel bang voor, omdat me dit in een andere kerk wel was gebeurd.
De kerk leek z’n geld niet te besteden aan het opleuken van het gebouw of duur drukwerk.
Het was een prima ervaring.
Ik vond de predikant een prettige man.
Ook vond ik het fijn dat er een heel divers publiek aanwezig was.
Ik voelde me niet één keer ongemakkelijk.
Niemand vroeg naar wat ik geloofde of vertelde me dat ik een zondaar ben.
En daar was ik wel bang voor, omdat me dit in een andere kerk wel was gebeurd.
De kerk leek z’n geld niet te besteden aan het opleuken van het gebouw of duur drukwerk.
Het was een prima ervaring.
- Algemene informatie – een 7
Ik bezocht de website van de kerk en vond er een goede plattegrond.
Ook de tijden stonden goed aangeven.
Er stond niet bij waar het over ging of wie de dominee was. - Rond de kerk – een 8
Parkeren was geen probleem.
Het zag er allemaal netjes uit. - Eerste indrukken – een 6
Er was niemand die me welkom heette.
Andere mensen liepen naar de kerkzaal en ik liep zo met ze mee.
Een duidelijker welkom en betere bordjes zouden handig geweest zijn. - In de kerk – een 7.5
De sfeer was rustig en relaxed.
Je kon zitten waar je wilde.
Er speelde een orgel.
Er was geen programma of iets dergelijks. - De kerkdienst – een 6
De predikant kondigde telkens de liederen aan.
De liederen werden ge-beamd.
Meezingen lukte me nauwelijks.
Ik kende geen van de liederen.
Deze kerk heeft een heel eigen repertoire.
Wat ik van vroeger kende werd niet gezongen. - Contact met mensen – een 6
Er was geen begroeting, ook niet in de dienst.
De mensen naast me stelden zich pas na afloop aan me voor. - De toespraak / de preek – een 8
De predikant had een mooie preek.
Ik vond zijn persoonlijke stijl en voorbeelden erg aansprekend.
Er zaten wel veel verwijzingen in naar andere delen van de bijbel. Deze kon ik niet volgen.
De man had een vriendelijke stijl met veel humor. Het was echt. - Aandacht voor gasten – een 7
Na de kerkdienst was er niet iets speciaals voor gasten.
Een echtpaar stelde zich voor. Ik nam een foldertje mee uit de kerk en vertrok. - Nog een keertje komen? – een 8
Ik voelde me op m’n gemak in deze kerk.
Veel andere bezoekers gingen ongeveer net zo gekleed als ik.
Ook bleek de kerk veel te doen voor anderen.
Er was een collecte voor Kenia en informatie over hulp aan jongeren met problemen.
Ik zou wel een keer terug willen komen.



Ik begrijp dat deze rubriek kerkmensen attent moet maken op valkuilen in het omgaan met niet kerkelijken of anderskerkelijken.
Toch vind ik wonderlijk dit artikel in Zout te moeten lezen. Het is toch de bedoeling dat Zout de kerk(leden) missionair ondersteund?! Als dan dit artikel al gelijk met de deur in huis valt dat mevrouw gelukkig niet is aangesproken op haar zondige staat (vergeef me even de wat plechtstatige taal)door de andere kerkbezoekers en ook niet door de preek, krijg ik een onbehagelijk gevoel. De eerste mensen die van Christus hoorden kregen het aardig benauwd, ze hoorden gelukkig wél dat ze zondaars waren en ze riepen om hulp.
Mijn vraag is hoe comfortabel moeten onze kerkdiensten worden om elk mens tevreden te stellen. Of is het juist andersom en moeten we vragen hoe confronterend zijn onze kerkdiensten?
Het Woord is een tweesnijdend scherp zwaard, leeft dat nog in onze kerken?
Graag commentaar in de volgende Zout!!!
De geheime gast die ons een spiegel voor houdt,Zout nr.28 juni 2009.
De ervaringen van deze bezoeker is interessant en leerzaam
Graag mag ik zulke situaties nuchter bekijken.
Als iemand die van een kerk of gemeente niets af weet en er geen ervaring er mee heeft en die stapt dan zomaar in een wereld die ze niet kent ja dan heb je een probleem,van ik niet snappen ik niet begrijpen.heel veel mensen die kerk gebonden of wel praktiserend christen zijn hebben een andere belevings wereld en spreken ook een andere taal die door mensen die niet kerkelijk gebonden zijn niet wordt begrepen.
Het woord empathie is in dit stukje wat u schreef wel een van de kern belangrijkste woorden.
Maar nu de vraag,hoe kun je alles zo op elkaar afstemmen dat je elkaar wel begrijpt en elkaar ook kunt bereiken.Laagdrempelig ,andere liederen,terug naar de basis??
Het zijn perfecte kreten.
Maar ook deze aanpak werkt naar veel leden in de kerk averechts.
Het volgend idee speelt al jaren door mijn hoofd en ik ben me bewust daar kleven ook nadelen aan.
Maar wil je mensen voor de machtige God winnen zul je risico,s moeten durfen nemen.
Laat naast een bestaande gemeente een nieuwe ontstaan die aangestuurd wordt door een evangelist ( geen ds. die zijn voor dit werk al verkald door hun theologische studie) die gebruik kan (zal mag)maken van leden van de bestaande gemeente dan heb je niets met nest geur en dergelijke te maken en kun je je aanpassen aan de plaatselijke situatie.
Zo kun je toewerken aan het elkaar verstaan en begrijpen over het machtig nieuws wat we elkaar altijd weer te vertellen hebben.
Met broeder groet Fake.
P.S. Submit Comment wat moet ik met zo.n taal doe het in het vervolg in normaal nederlands dan kan iedereen je begrijpen
In de kerk te Zaltbommel hebben we ONTMOETINGSDIENSTEN waarbij de gemeenteleden flyers krijgen om personen uit te nodigen voor deze dienst. De dominee legt bij alles uit waarom bepaalde dingen worden gedaan. Er zijn na afloop van de dienst 2 personen met een badge, om mee door te spreken. ’s Middags is er dan een interactieve VERDIEPINGSDIENST waarbij wordt ingegaan op gestelde vragen.
Verder hebben wij alle te zingen liederen met noten op de beamer. staan.
Het is altijd de vraag wat een gast verwacht van een kerkdienst in zijn totaliteit. Er zijn gasten die meteen vertrekken. Zij willen liever niet worden aangesproken.Er zijn er ook die regelmatig blijven komen. En ook wel die contact willen. Soms resulteerd dat in het lid worden van de kerk. Vaak ook niet. Soms haken mensen na geruime tijd ook weer af. Wat daar de reden van is is moeilijk in te schatten. Soms gebeurd het ook wel dat er te hard aan hen wordt getrokken. Zelf ben ik op jonge leeftijd tot geloof gekomen. Dat was in de zestiger jaren. In een tijd dus dat de kerk bol stond van spanningen en conflicten. Door studie over deze materie heb ik het wel leren begrijpen waarom deze strijd er was. Het heeft mij enorm verrijkt in het geloof. Toen ik pas naar de kerk ging kwamen de mensen op mij over als ingetogen blij dat ik er was. Ik denk dat het zo behoord te zijn.
In de kerk van Tiel hebben we vrijwel elke dienst een of meerdere gasten. Een halwacht ontbreekt er nog wel eens. Er is altijd wel informatie voorhanden. Een rek vol.
is het zo ook dat er niet echt verlangen is naar gods woord? want als men echt moeite d,oet om God te willen leren kennen is Zijn Woord ook belangrijk en dat is w.s.voor velen moeilijk,omdat er dan een verandering plaats dient te vinden, zo van hun gedachten zijn verhard,men moet ook echt willen horen!